خلوت دل

میلاد حبیب خدا دردانه ی هستی حضرت محمد مصطفی (ص) و صادق آل محمد(ع) مبارک

            کوتاه اماعبرت انگیز...                                                               

این قافله عمر عجب می گذرد....

    السلام علیک یا ابا عبد الله

قافله عشق در سفر تاریخ است و این تفسیری است بر آنچه فرموده اند: كل یوم عاشورا و كل ارضٍ كربلا... این سخنی است كه پشت شیطان را می لرزاند و یاران حق را به فیضان دائم رحمت او امیدوار می سازد.

... و تو ، ای آن كه در سال شصت و یكم هجری هنوز در ذخایر تقدیر نهفته بوده ای و اكنون ، در این دوران جاهلیت ثانی و عصر توبه بشریت ، پای به سیاره زمین نهاده ای ، نومید مشو ، كه تو را نیز عاشورایی است و كربلایی كه تشنه خون توست و انتظار می كشد تا تو زنجیر خاك از پای اراده ات بگشایی و از خود و دلبستگی هایش هجرت كنی و به كهف حَصینِ لازمان و لامكان ولایت ملحق شوی و فراتر از زمان و مكان ، خود را به قافله سال شصت و یكم هجری برسانی و در ركاب امام عشق به شهادت رسی... یاران! شتاب كنید ، قافله در راه است

 می گویند كه گناهكاران را نمی پذیرند ؟ آری ، گناهكاران را در این قافله راهی نیست ... اما پشیمانان را می پذیرند . آدم نیز در این قافله ملازم ركاب حسین است ، كه او سرسلسله خیل پشیمانان است ، و اگر نبود باب توبه ای كه خداوند با خون حسین میان زمین و آسمان گشوده است ، آدم نیز دهشت زده و رها شده و سرگردان ، در این برهوت گمگشتگی وا می ماند .

                                                                                                         برگرفته از مجموعه مقالات شهید آوینی (فتح خون)

الوداع...

و دوباره سلام...

به بهانه ی عروج ملکوتی عارف مجاهد شهید مصطفی چمران

جرعه ای از نور...

یاد باد آن روزگاران…

                                                                سید مرتضی آوینی

اگر معلم شدی ...

سخن را با یادی از استاد شهید مرتضی مطـهری آغاز می کنم. او که به حق مانند خورشـیدی

بر آسمان دانش نور افشانی می کند و سخنانش چـون چراغی تار و پود جهل را از مسیر چشم

 اهل مـعرفت می زداید. و چه زیبا پیر فرزانه ی جـماران در فراقش زمزمه کرد که" مـطـهـری کـه

 در طهارت روح و قوت بیان کم نظیر بود رفت و به ملکوت اعلی پیوست من فرزند بسیار عزیزی

 را از دست دادم و در سوگ او نشستم که حاصل عمرم بود "

و به راستی آنان که افکار آسمانی او را با آیات شیطانی خویش همراه نمی دیدند و از سر جهالت

 تیر غفلت را بر مغز زمینی او فرود آوردند نمی دانستند که روشنایی خورشـید را با تکه ابـری

نمی توان پنهان نمود و چه بسا وجود ابری در پس خورشید حقیقت خورشید را نمایان تر می کند.

 راستش از مدتی پیش در فکر آن بودم که به مناسبت این ایام که مزین به نام معلم گشته است

مطلبی بنویسم که هم عرض ادبی باشد به ساحت مقدس ستارگان آسمان علم و هم تلنگری

 باشد بر خویشتن که لنگ لنگان در این وادی قدم بر می دارم.

چندی پیش کتابی می خواندم از دکتر محمد رضا سنگری عباراتی کوتاه و د رعین حال عمیـق       باشد که مقبول دوستان و چراغ راه این حقیر گردد.

• طنین صدای معلم خوشترین بخش رازهای زمین است که درقیامت          پخش می شود.
• غرش ابر و خشم معلم هر دو آیت و بشارت شکفتن و رستن است.

• اولین کلام معلم در کلاس حالت ورود اوست و همیشه نخستین کلام   مهمترین کلام است.
• دیـواری از محـبت به دور مدرسـه بکشیم مطـمئن باشیم هیچ کس از      محبت نمی گریزد. 
• لبخند دانـش آموز پس از آموختن علامت سپاس خداست.

در محضر راوی عشق